|
|
|
|
Milan
Maarten Berne Bartels Geboren woensdag 16 juni 2010 om 06.50 uur 1. Opnamen 2. Uitleg van zijn naam
1. Opnamen Van nu tot zijn eerste dag 2011
2010
Ziekenhuis De Gelderse Vallei Ede Foto's: thuis
Op 18 november 2009 hoorde ik voor het eerst zijn hartje kloppen en maakte ik er in het ziekenhuis een geluidsopname van. Sylvia was uitgerekend op 27 juni 2010. Op de print van de echofoto van 9 februari zit Milan al 20 weken in mama’s buik. 2. Uitleg van zijn naam
Sylvia vond Milan als eerste naam een leuke roepnaam en ik vond het mooi klinken bij Matthijs, zijn grote broer van ruim 3 jaar. De naam komt oorspronkelijk uit het Slavische gedeelte van Europa en is een verkorte vorm van Miloslav, een samenvoeging van Milu, dat “lief” en Slova, dat “roem” of “beroemd” betekent. Zou hij later Byzantijnse muziek, het middeleeuwse heilige gezang van de christelijke kerken uit Oost-Europa weten te waarderen?
Zijn tweede naam waar we beide voor kozen is Maarten. Dat is de Nederlandse naam voor Martinus. Daarmee hebben we hem in de eerste plaats willen vernoemen naar de vader van Sylvia: Ton (doopnaam Martinus) Schlüter, die geboren is op 12 juli 1939. Hij is gek met treinen en trams. Misschien krijgt Milan later ook belangstelling voor dit soort voertuigen. We zullen later zeker met hem in de tram van het Openluchtmuseum te Arnhem rijden. Want opa is daar als vrijwilliger maar al te graag trambestuurder.
In de tweede plaats verwijst Martinus naar de historische persoon (Sint) Maarten. Martinus werd geboren in Sabria, Hongarije, in het jaar 316. Hij was de zoon van een aldaar gevestigde Romeinse magistraat. Op 15-jarige leeftijd nam hij dienst in het Romeinse leger en werd bij de ruiterij in Gallië (Frankrijk) geplaatst. In deze periode speelt het beroemde verhaal dat hij bij de stadspoort van Amiens een naakte bedelaar ontmoette die hem om Christus' wil een aalmoes vroeg. Hij scheurde zijn mantel in tweeën en gaf de bedelaar de helft ervan. In de nacht daaropvolgend zou Martinus in een visioen Christus zelf, bekleed met deze mantelhelft, hebben gezien. Dit was een signaal voor Martinus om zijn leven anders te gaan inrichten.
Hij verliet het leger en koos de heilige Hilarius, bisschop van Poitiers, als leermeester. Op 18-jarige leeftijd werd hij gedoopt en later ook in de geestelijke stand opgenomen. Zijn eerste arbeid als priester verrichtte hij in zijn geboortestreek, waar hij het christelijke geloof verkondigde. Door tegenstand van heidenen en Arianen (een christelijke stroming, ook gezien als ketters, die de goddelijke afkomst van Christus niet accepteerden) moest hij daar weer snel vertrekken. Omstreeks 360 vestigde Martinus zich als kluizenaar ten zuiden van de stad Poitiers. Hij kreeg veel volgelingen, zodat hier in 361 het eerste klooster op Franse bodem ontstond. In 371 werd Martinus door het volk tot bisschop van Tours gekozen. Hij bleef zijn monnikenleven voortzetten, stichtte omstreeks 375 in Tours een klooster en werkte samen met zijn kloosterlingen aan de verkondiging van het christendom in Frankrijk. Op 11 november 398 stierf Martinus. Tours werd overspoeld door pelgrims die er kwamen bidden aan het graf van de heilige. Sint-Maarten staat dus symbool voor het “delen met anderen”. Sylvia en ik bezochten de kathedraal en het graf in 2005.
In 1979 introduceerde ik vanuit de toneelvereniging ONA in Renkum het Sint Maartensfeest. Kinderen maakten van voederbieten lampionnen en deden mee aan een kleurwedstrijd, we speelden de intocht van Sint Maarten met paard en bedelaar na en vervolgens ging iedereen met de verlichte bieten achter de muziek aan. Jouw ome Jan als Sint Maarten werd toen bij zeer mistig weer zogezegd van het paard gegooid, omdat het arme dier vanwege het muzikale kabaal schrok. Helaas moesten we ondanks het succes i.v.m. gebrek aan financiële middelen na het tweede jaar met de voor Renkum nieuw in gang gezette folklore al stoppen.
Berne is zijn derde naam. Het is verwant aan de Germaanse naam voor “sterk als een beer”, maar ik heb hem gekozen als afgeleide van Bernadette. Bernadette Soubirous werd op 7 januari 1844 in Lourdes geboren. Ze woonde met haar ouders in de molen van Boly, het erfstuk van moeder Louise Soubirous Casterot. Tijdens een cholera-epidemie werd ook Bernadette ziek. Ze ontsnapte maar net aan de dood en hield er astma aan over. Een dieptepunt in de economie maakte dat men uit de molen weg moest. De regering gaf namelijk gratis meel weg, waardoor veel molenaars zonder werk raakten. Een neef bood hen daarop onderkomen aan in een afgekeurde gevangenis, het Cachot. Kort daarna werd François, de vader van Bernadette, opgepakt omdat men dacht dat hij een zak meel gestolen had. Na onderzoek bleek dat hij het niet gedaan had; hij was louter verdacht geweest omdat hij arm was.
Op 11 februari 1858, ze was toen veertien jaar oud, ging Bernadette met haar zusje Toinette en een vriendin hout sprokkelen. Vanwege haar slechte conditie kon Bernadette de meisjes niet bijhouden. Toen ze haar kousen uittrok om daarna door het water van de Gave over te steken, hoorde ze aan de overkant boven de daar aanwezige grot van Massabielle een geruis als van de wind. De struiken en bomen zag ze niet bewegen. Ze aanschouwde vervolgens de verschijning van een in het wit geklede vrouw, die ook tot haar sprak. Dat maakte ze tot 16 juli van dat jaar in totaal achttien keer mee. In 2005 waren Sylvia en ik in Frankrijk en gingen we o.a. naar Nevers waar Bernadette in 1866 in het klooster Saint-Gildard intrad. We waren allebei zeer onder de indruk van het museum en de kapel met het gebalsemde overschot van Bernadette Soubirous (1844-1879). Tijdens onze huwelijksdagen naar Terschelling in juni 2006 las ik het beroemde boek van de jood Franz Werfel, die voor het naziregime op de vlucht was. Zo kwam hij in Lourdes terecht en deed er de gelofte een boek over Bernadette Soubirous te schrijven als zijn leven gespaard zou blijven. Het resultaat was de realistische roman “Das Lied von Bernadette” (1941). Een boeiend verhaal dat tot nadenken aanzet. Uitspraken van Bernadette, die grondig zijn geverifieerd staan te lezen in het boekje “Bernadette zei…”, dat door het klooster werd uitgegeven.
Bernadette’s houding was na de verschijningen opmerkelijk en zeer bewonderenswaardig; ze bleef een eenvoudig meisje, was niet uit op roem en probeerde op de achtergrond te blijven. Ze had niet de behoefte anderen te overtuigen, maar bleef trouw aan haar eigen gevoelens, ervaringen en beloften. Zij roept bij mij nog steeds vragen op en als ik iets meer tijd heb dan schrijf ik er op mijn manier nog wel een uitgebreid artikel over.
Ik hoop, dat Milan Maarten Berne zijn namen in zijn leven waar mag maken, zich laat inspireren door de mensen waar zijn namen betrekking op hebben, maar dat hij bovenal een leven tegemoet zal gaan waarin hij trouw is aan zichzelf en met gebruik van zijn gaven en talenten die hij in de knop al in zich draagt zal uitgroeien tot een liefdevol mens. We heten hem van harte welkom in ons gezin, zijn benieuwd naar hem en waarin Matthijs en Milan op elkaar lijken en verschillen. Twee broertjes, waarbij ieders voornaam twee lettergrepen kent en die met dezelfde letter begint.
Renkum, 31 mei 2010, gedachten van John, de papa van Milan. |
|
|
Voor meer informatie en/of aanmelding:
ely.15
John Bartels / Overhoff 15 / 6871 CZ Renkum Telefoon: 0317 31 49 57 / Telefax: 0317 31 93 81
|
Foto:
opa Ton Schlüter als trambestuurder in het openluchtmuseum.
